Author Archives: turkpanzer

Carlos Latuff

Carlos Latuff Brezilyalı bir karikatürist. Özellikle ABD ve İsrail karşıtı çalışmalarıyla internette ve bazı bağımsız medya çevrelerinde çok ünlü. Ben çalışmalarına şans eseri deviantART’da rastlamıştım. O sıralar İsrail’in Cenin’e yaptığı kanlı operasyonlar manşetlerden inmiyordu ve Latuff’un olayı protesto için yaptığı karikatürler gerçekten çok anlamlıydı. Ne tesadüftür ki, ben Latuff’un karikatürlerini websiteme eklemeye karar verdiğimde, İsrail Gazze’de yine çok kanlı bir operasyona imza atıyordu (116 sivil öldürüldü).

Latuff’un en çok odaklandığı konular arasında Amerika’nın Irak İşgali, İsrail’in Filistin’e ve Lübnan’a saldırıları, Amerika’daki Yahudi lobisi, İngiltere’nin Irak Savaşındaki rolü, Güney Amerika’daki faşist yöneticiler bulunuyor.

Irak Savaşı ile ilgili düzenli olarak karikatür ve illüstrasyonlarını yayınladığı bir de sitesi bulunuyor: Tales of Iraq War

Bunun dışında tüm çalışmalarını güncel şekilde yayınladığı deviantART’daki sayfası ve benim kendi galerimi oluştururken baz alarak Türkçeleştirdiğim Norman Finkelstein‘in resim galerisi de bulunuyor. Latuff’un karikatürleri birçok uluslararası dergide ve yayında yayınlandı. Bazı yarışmalarda ise ödüller bile aldı.

Ben de kendi çapımda (İngilizce bilmeyenleri göz önüne alarak) karikatürlerin mesajlarını Türkçe’ye çevirdiğim el emeği göz nuru, html ile kodlanmış bir galeri hazırladım. (reklamımızı da yaptık)

Galeri için tıklayınız

Sıradışı bir askerlik

Birkaç blog yazarı arkadaşın art arda askere gittiğini ve ilk “askerlik anılarını” yazdığını görünce ben de -birçok kişiye ilginç gelen- kendi askerliğimden bahsetmek istedim. Ayrıca tam Güney Afrika dönüşüme denk gelmesi nedeniyle bir önceki yazımın devamı niteliğide bulunuyor.

1980 doğumlu olmam nedeniyle askere normalde 2000 yılı Şubat ayında gitmem gerekirken, 3 senelik tecil hakkımı kullanmış ve Amerika’ya gitmek için erteletmiştim. Daha sonraları sürekli yurtdışında olmam ve işlerden kafamı kaldıramamam yüzünden askerlik işlemleriyle 2005 yılına kadar hiç ilgilenmemiştim. Ağustos 2005′te geri döndüğümde ise eve yoklama belgeleri ve bakaya kaldığımı belirten bildiri geldiğini görmüştüm. Yoklama kaçağı olduğumu öğrenince biraz endişelenmiştim, farklı bir muameleye uğrarım korkusuyla askerlik şubesine gitmeye de çekinmiştim. Ama daha sonra birgün sokaktan gelen o meşhur rahatsız edici asker uğurlama kornalarını duyunca, yeni tertiplerin askere gittiğini anlayıp, hemen ertesi gün şubeye gittim. 1985/3 tertipler askere alınıyordu.

Güney Afrika’da geçen bir sene ve izlenimler

Tarihler Ağustos 2004′ü gösterdiğinde İstanbul’daki işyerini satmış, stresten uzak bir yaşam ve yepyeni bir yaşam kurmak amacıyla Güney Afrika‘ya gitme kararı almıştık. Daha doğrusu babam almıştı, ben de Amerika’dan yeni dönmüş, İngilizce bilen, iş mevzuatına hakim yardımcı (bir nevi rehber) olarak takımda yerimi almıştım.

Genelde ilk sorulanlar “Neden Afrika?” gibi şaşkın ifadeli sorular oluyor. Fakat bunun sebeplerini uzun uzun anlatmaktansa, daha çok kaldığım süre içerisinde ülke hakkındaki izlenimlerimi paylaşmayı istiyorum. Ama sebebini tek cümlede özetlemek gerekirse; vize uygulaması olmaması, yatırım yapacaklara teşvik imkanları sağlanması ve daha önceden orada iş kurmuş olan Türklerin varlığı en geçerli sebeplerdi.

Evet, tarihini hatırlayamadığım sıcak bir Ağustos günü Atatürk Havalimanı’nda elimizde Emirates’in İstanbul-Dubai-Johannesburg biletleriyle hazırdık. Şirketle ilgili satış işlerini bitirmiş, alacaklıların paralarını ödemiş, G.Afrika Konsolosluğuyla konuşup anlaşmış ve işlerin o inanılmaz stresini arkada bırakmış olmanın verdiği rahatlıkla yola çıkmıştık.

Herşey çok güzeldi de, işin enteresan tarafı, cebimizde bağlantı olarak sadece konsolosluğun verdiği ancak iş kurma aşamasına geldiğimizde kontağa geçilecek makamların listesi ve şahsen tanımadığımız birkaç Türk’ün numaraları vardı. Hiç kimseyi tanımıyorduk ve daha önce gitmediğimiz, hakkında internette araştırdıklarımızdan fazlasını bilmediğimiz bir yere uçuyorduk. Peki, bu deli cesaretini nereden bulmuştuk? Onu bende bilmiyorum.. Belki Karadenizli olmamızın etkisi vardır.

Kore Savaşının Kahraman Türk Tugayı – 3

Bugüne kadar yapılan muharebelerde kesin sonuca ulaşamayan BM ve Çin orduları Mayıs 1953 tarihi itibariyle, 38 inci paralele tekabül eden İmjin Nehri-Charwon-Kumhwa ve uzanımı hattında karşılıklı savunmaya geçmişlerdi. Artık, pusu, keşif ve muharebe ileri karakolları çatışmaları ve taktik akınlardan başka bir harekat yapılmıyordu. Büyük askeri harekat durmuştu. Kore sorununu savaşla çözemeyeceğini anlayan taraflar, ateşkes görüşmelerine başlamışlardı.